Τι είναι κήλη και πως αντιμετωπίζεται

Τι είναι η κήλη;

Με τον όρο «κήλη» αναφερόμαστε στην προβολή ενός ενδοκοιλιακού οργάνου μέσα από μια οπή ή κάποιο άλλο αδύνατο σημείο του κοιλιακού τοιχώματος, προκαλώντας έτσι ένα εμφανές «φούσκωμα» στην πάσχουσα περιοχή.

Από τι προκαλείται η κήλη;

Τα αίτια δημιουργίας μιας κήλης είναι συνήθως πολλαπλά και αφορούν κυρίως σε παράγοντες που είτε αυξάνουν την ενδοκοιλιακή πίεση, όπως  χρόνιος βήχας, εγκυμοσύνη, βαριά χειρονακτική εργασία και χρόνια δυσκοιλιότητα, είτε προδιαθέτουν σε χάλαση/αδυναμία του κοιλιακού τοιχώματος, όπως  προχωρημένη ηλικία, παχυσαρκία και προηγούμενες επεμβάσεις στην κοιλιά.

Αξίζει επιπλέον να σημειωθεί, ότι κήλες μπορούν να εμφανιστούν τόσο σε ενήλικες(επίκτητες) όσο και σε βρέφη και παιδιά(συγγενείς).

 

Ποιες είναι οι κύριες μορφές της κήλης;

Ανάλογα με την εντόπιση τους στο κοιλιακό τοίχωμα, οι κήλες ταξινομούνται ως εξής:

  1. Κήλες της μηροβουβωνικής χώρας(βουβωνοκήλη, μηροκήλη)

Οι κήλες αυτές εμφανίζονται ως ‘φούσκωμα’ ή διόγκωση στην βουβωνική περιοχή και την έσω/άνω επιφάνεια του μηρού. Η βουβωνοκήλη εμφανίζεται συχνότερα στους άντρες και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να φτάνει μέχρι και το όσχεο(οσχεοβουβωνοκήλη), ενώ η μηροκήλη συνήθως παρουσιάζεται σε γυναίκες.

  1. Ομφαλοκήλη

Η κήλη αυτή εμφανίζεται γύρω από τον ομφαλό και είναι πιο συνήθης κατά ή μετά την εγκυμοσύνη και σε παχύσαρκα άτομα.

  1. Μετεγχειρητική κοιλιοκήλη

Παρουσιάζεται ως προεξοχή σε σημεία όπου έχει προηγηθεί τομή στο κοιλιακό τοίχωμα από προηγούμενο χειρουργείο και είναι αρκετά συχνή αφού επισυμβαίνει σε ποσοστό περίπου 8-10% των ασθενών μετά από ανοικτή χειρουργική επέμβαση στην κοιλιά.

Ποια είναι τα συμπτώματα της κήλης;  

Τις περισσότερες φορές το κύριο και μοναδικό σύμπτωμα είναι η εμφανής διόγκωση(’φούσκωμα’) σε κάποιο σημείο του κοιλιακού τοιχώματος, που μπορεί να συνοδεύεται από πόνο, αίσθημα βάρους ή ‘κάψιμο’ ιδιαίτερα μετά από έντονη σωματική άσκηση, βήχα ή κόπωση γενικά.

Χαρακτηριστικό είναι δε, πως οι πιο πολλοί ασθενείς αναφέρουν πως το ‘φούσκωμα’ αυτό υποχωρεί/ανατάσσεται μετά από ήπιους χειρισμούς από τον ίδιο τον ασθενή ή και ακόμα όταν ο ασθενής ξαπλώσει σε ύπτια θέση(ανατασσόμενη κήλη).

Σε κάποιες περιπτώσεις, η κήλη προπίπτει μόνιμα προς τα έξω και δεν ανατάσσεται μετά από οποιουσδήποτε χειρισμούς ή στάση σώματος του ασθενούς(μη ανατασσόμενη κήλη).

Ακόμα πιο σπάνια δε, το ενδοκοιλιακό όργανο που βρίσκεται εντός της κήλης(συνήθως τμήμα εντέρου) μπορεί να ‘στραγγαλιστεί’ αν το στόμιο της κήλης μέσα από το οποίο προπίπτει είναι σχετικά στενό(περιεσφιγμένη κήλη). Αυτό αποτελεί επείγουσα κατάσταση που δυνητικά μπορεί να απειλήσει την ζωή του ασθενούς, αφού με την περίσφυξη διαταράσσεται η αιμάτωση του εντέρου και προοδευτικά οδηγεί σε νέκρωση του.

Ο έντονος και συνεχής πόνος στην περιοχή της κήλης, η αδυναμία ανάταξης μιας μέχρι πρότεινος ανατασσόμενης κήλης, και δέρμα πάνω από την κήλη που γίνεται ολοένα πιο κόκκινο και σκληρό στην ψηλάφηση είναι μερικές από τις ενδείξεις ότι μια κήλη δυνατό να είναι περιεσφιγμένη, και συνεπώς καθιστά αναγκαίο και απαραίτητο όπως ο ασθενής ζητήσει αμέσως ιατρική συμβουλή.

Πώς αντιμετωπίζονται οι κήλες;

Κατά κανόνα, η θεραπεία κάθε μορφής κήλης είναι πάντοτε χειρουργική.

Οι τεχνικές που εφαρμόζονται για την χειρουργική αποκατάσταση της κήλης είναι κυρίως η ανοικτή και η λαπαροσκοπική.

Στην κλασσική ανοικτή επέμβαση, μετά από μια τομή στο δέρμα, γίνεται διάνοιξη των κοιλιακών τοιχωμάτων, ανάταξη της κήλης και επανατοποθέτηση του περιεχόμενου της κήλης στην κοιλιά. Ακολούθως, εκτελείται συρραφή και σύγκλειση των κοιλιακών τοιχωμάτων με ραφές ή την εφαρμογή ειδικού πλέγματος στο σημείο της κήλης για περαιτέρω ασφάλεια. Οι ανοικτές επεμβάσεις μπορούν να γίνουν υπό γενική ή περιοχική αναισθησία.

Η λαπαροσκοπική αποκατάσταση της κήλης είναι μια σχετικά νέα μέθοδος που την τελευταία 10ετία εφαρμόζεται από ολοένα και περισσότερους χειρουργούς παγκοσμίως λόγω της τεκμηριωμένης επιτυχίας και ασφάλειας της.

Επιπλέον, υπερτερεί έναντι της κλασσικής ανοικτής μεθόδου αφού είναι σχετικά αναίμακτη και ανώδυνη και προσφέρει στον ασθενή ταχύτερη ανάρρωση και επιστροφή στην καθημερινότητα του. Μειονέκτημα, ωστόσο, μπορεί να θεωρηθεί το γεγονός πως στην λαπαροσκοπική αποκατάσταση απαιτείται γενική αναισθησία με όλους τους πιθανούς κινδύνους που αυτό συνεπάγεται.

Η επέμβαση γίνεται με την δημιουργία 3-4 τομών στο δέρμα με διάμετρο 5-10χιλ. μέσα από τις οποίες ο χειρουργός εισαγάγει το ενδοσκόπιο(κάμερα) και τα λαπαροσκοπικά πολυεργαλεία. Μετά την ανάταξη της κήλης και του περιεχομένου της,  επιτυγχάνεται η ισχυροποίηση του κοιλιακού τοιχώματος στο ευένδοτο σημείο με την τοποθέτηση πλέγματος και καθήλωσή του με απορροφήσιμα clips ή βιολογική κόλλα.

Με την λαπαροσκοπική μέθοδο μπορούν να αντιμετωπιστούν όλες οι κήλες του κοιλιακού τοιχώματος, όπως η βουβωνοκήλη( τεχνικές TAPP/TEP), η μηροκήλη, η ομφαλοκήλη και η μετεγχειρητική κοιλιοκήλη.

 

Αναστάσιος Χριστοδούλου M.D.

Χειρουργός εξειδικευθείς στην προηγμένη λαπαροσκοπική και βαριατρική χειρουργική

Αρεταίειο Νοσοκομείο

www.doctorchristodoulou.com