Δώστε Προτεραιότητα

Πολλές είναι οι ομάδες ατόμων που πρέπει να δίνεται προτεραιότητα!

Σε αυτό το άρθρο όμως θα επικεντρωθούμε στη μητέρα, στον πατέρα αλλά κυρίως στο παιδί.

Στην εγκυμονούσα που περιμένει υπομονετικά στην ουρά της τράπεζας, στην ουρά της υπεραγορας φορτωμένη. Που δεν νοιώθει τα πόδια της απο το πρήξιμο, που νιώθει να ασφυχτιά και να ζεσταίνεται σε ένα χώρο γεμάτο από κόσμο. Που η μόνη της σκέψη είναι πόσα μικρόβια εισπνέει σε αυτόν τον μικρό χώρο που όλοι φτερνίζονται και βήχουν και αν θα τα μεταφέρει στο αγέννητο παιδί της.

Στην θηλάζουσα μητέρα που πρέπει να χάσει την θέση της στην ατέλιωτη ουρά για να καθίσει σε μιαν άκρη να θηλάσει το παιδί της κάτω από τα έντονα βλέμματα των υπόλοιπων γιατί το βρέφος της έχει κουραστεί και ξέρει πως αυτό θα το ηρεμήσει.

Στον πατέρα που κρατάει το βρέφος του που έχει κουραστεί και έχει ήδη αρχίσει να γκρινιάζει. Που όσες ιστορίες και τραγούδια και αν του πεί ξέρει ότι πρέπει να περπατήσει μακρυά από την ουρά για να ξεχαστεί λίγο το παιδί και να ανακτήσει έστω και προσωρινά την υπομονή του.

Δώστε προτεραιότητα. Δώστε προτεραιότητα.
Γιατί αύριο μπορεί να είσαι εσύ. Γιατί αύριο μπορεί να είναι το παιδί σου, το εγγόνι σου. Γιατί είμαστε άνθρωποι γιατί όλοι βιαζόμαστε, όλοι τρέχουμε να προλάβουμε όμως δοκιμάστε να δώσετε προτεραιότητα να δείτε πόσο καλύτερα θα νιώσετε που χαρίσατε στον συνάνθρωπό σας 1 λεπτό από τον χρόνο σας. Κι αν δεν το νιώσετε να είστε σίγουροι ότι αυτό το άτομο σας ευχήθηκε όλα τα καλά του κόσμου.

Ναί αυτή η κοπέλα που προσπαθούσε να μπεί με το καρότσι και της κρατήσατε την πόρτα υπομονετικά. Αυτή που της παραχωρήσατε την θέση σας για να ξαποστάσει. Σας ευγνωμονεί. Και θα το θυμάται και θα μιλά για εσάς με θαυμασμό.

Όπως μιλούσαμε για θαυμασμό και εμείς για εκείνον τον ευγενικό κύριο στην Ισπανία που κράτησε την ομπρέλα του πάνω από το κεφάλι μας χωρίς να μας ξέρει για να μην βραχούμε. Ας παραδειγματιστούμε λοιπόν. Λίγο ή πολύ όλοι έχουμε ταξιδέψει σε μια πόλη της Ευρώπης και θαυμάσαμε συμπεριφορές ευγένειας και όταν τους συγκρίναμε με τους συμπολίτες μας αποτυγχάναμε. Όλα ξεκινούν από εμάς. Από τον καθένα μας ξεχωριστά.

Ας κάνουμε την ευγένεια καθημερινή μας συνήθεια, άλλωστε και τα παιδιά μας απο εμάς θα παραδειγματιστουν. Καλύτερα να μας βλέπουν να τα πράττουμε απο το να τα λέμε μόνο.

Δώστε προτεραιότητα.

 

Έλενα Χρυσοστόμου

Νηπιαγωγός